binder-right6

binder-right5

img6.jpg

binder-left1

 

 

 

علوم و تحقیقات

تحلیل عددی پایداری سازه های پیش ساخته مدولار در برابر بارهای ناشی از باد بر پایه دینامیک سیالات محاسباتی و برهم کنش سیال و سازه
دوره 8، شماره 87، مهر 1405، صفحات 35 - 43
نویسندگان : عبدالله عطا گو* 1
1 - گروه مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
چکیده :
گسترش سامانه های ساخت وساز صنعتی و ساختمان های مدولار پیش ساخته به دلیل کاهش زمان اجرا، کنترل کیفیت بالا و صرفه جویی اقتصادی مورد توجه صنعت ساختمان قرار گرفته است؛ اما وزن سبک تر این سازه ها، انعطاف پذیری بیشتر اتصالات و پدیده های آیرودینامیکی ناشی از بادهای تندوزه و گردابه ای در لایه مرزی اتمسفر، پایداری کلی آن ها را به شدت به چالش می کشد. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل عددی رفتار آیرودینامیکی و ارزیابی پایداری و پاسخ دینامیکی سازه های پیش ساخته چندطبقه در برابر بارهای باد با تلفیق روش دینامیک سیالات محاسباتی (CFD) مبتنی بر روش گردابه های بزرگ شبیه سازی شده (LES) و مدل سازی اجزای محدود غیرخطی (FEA) در قالب رویکرد برهم کنش سیال و سازه (FSI) دوطرفه است. این تحقیق از نوع کمّی و شبیه سازی آزمایشگاهی-محاسباتی است که در آن، نمونه آماری مشتمل بر سه پیکربندی مدولار پیش ساخته بتنی و فولادی ۱۰، ۱۵ و ۲۰ طبقه با الگوهای مختلف اتصالات بین مدولی (اتصالات اصطکاکی، پیچی و جوشی) در تونل باد مجازی در حوزه باد لایه مرزی اتمسفری (ABL) شبیه سازی و اعتبارسنجی شده است. داده ها از طریق ثبت ضرایب فشار سطحی (Cp)، نیروهای برشی پایه، لنگر واژگونی و جابه جایی نسبی طبقات (دریفت) تحت اثر تندبادهای ورودی با سرعت های مرجع ۳۰ تا ۵۵ متر بر ثانیه استخراج شدند. یافته های حاصل از شبیه سازی عددی و تحلیل های آماری نشان داد که زاویه وزش باد ۴۵ درجه بحرانی ترین توزیع مکش موضعی را در گوشه های فوقانی سازه ایجاد می کند (۲.۴۵ Cp = - ). همچنین، نوع اتصال بین مدولی تأثیر معناداری بر مهار ارتعاشات پیچشی و افقی دارد؛ به طوری که اتصالات صلب پیچی-مهاری، دریفت جانبی سازه را تا ۳۴.۸ درصد در مقایسه با اتصالات معمولی مفصلی کاهش دادند. در نهایت، شاخص شتاب در تراز بام سازه برای طبقات فوقانی در محدوده آسایش انسانی باقی ماند. نتایج این پژوهش لزوم بازنگری در ضرایب آیرودینامیکی آیین نامه های متداول برای سازه های مدولار را اثبات می نماید.