جراحی بینی یکی از شایع‌ترین اعمال جراحی زیبایی است که نتایج آن به عوامل متعددی از جمله نوع پوست وابسته است. بیماران دارای پوست ضخیم به دلیل ویژگی‌های فیزیولوژیک خاص پوست، از جمله افزایش ضخامت درم، فعالیت بالای غدد سباسه و تمایل به پاسخ‌های فیبروتیک، با چالش‌های ویژه‌ای در دستیابی به نتایج پایدار مواجه‌اند. با وجود مطالعات متعدد درباره رینوپلاستی، بررسی نظام‌مند پیامدهای بلندمدت جراحی بینی در این گروه از بیماران همچنان محدود است. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی پیامدهای زیبایی‌شناختی، رضایت بیماران و عوارض دیررس جراحی بینی در بیماران دارای پوست ضخیم در دوره‌های پیگیری بلندمدت است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و در قالب یک مطالعه کوهورت گذشته‌نگر انجام شد. نمونه پژوهش شامل بیمارانی بود که تحت جراحی بینی اولیه قرار گرفته و بر اساس معاینه بالینی در گروه پوست ضخیم طبقه‌بندی شده بودند. داده‌ها از طریق بررسی پرونده‌های پزشکی، مستندات تصویری پیش و پس از عمل، و ابزارهای استاندارد ارزیابی رضایت بیماران گردآوری شد. پیامدهای زیبایی‌شناختی، عملکردی و عوارض دیررس در بازه‌های زمانی حداقل یک‌ساله و بیشتر مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اصلاح کلی فرم بینی و تقارن ظاهری در بلندمدت حفظ شده است، اگرچه کاهش تدریجی وضوح خطوط آناتومیک و افت خفیف تا متوسط نوک بینی در بخشی از بیماران مشاهده شد. سطح رضایت بیماران در بلندمدت عمدتاً متوسط تا بالا گزارش شد و طبیعی بودن ظاهر نهایی نقش مهمی در حفظ رضایت ایفا کرد. عوارض دیررس عمدتاً خفیف بوده و شامل تورم پایدار، فیبروز زیرپوستی و تغییرات تدریجی نوک بینی بود. یافته‌ها نشان می‌دهد که جراحی بینی در بیماران دارای پوست ضخیم می‌تواند به نتایج پایدار و رضایت‌بخش در بلندمدت منجر شود، مشروط بر آنکه ارزیابی موفقیت جراحی بر اساس پیامدهای درازمدت و ویژگی‌های فیزیولوژیک پوست انجام گیرد.

جراحی بینی پوست ضخیم پیامدهای بلندمدت نتایج زیبایی‌شناختی رضایت بیماران